bomboş geçen günler yaşama arzusu günümüzün en büyük problemlerinden biri
kahve yapmayı biliyo musun
akşam yemeği saat 7'dedir,belli
bu şarkıyı nerden anımsıyosun?

bombok bi şapka aldım geçen gün,
senle ben bu gece deliler deliler deliler

ben bugün biraz sigaranın son dalı gibiyim.
tam olarak senin sigaranın
çünkü sen bunu problem haline getirmezsin
getirmezdin.
uzun zaman

sen nerelisin
yani doğma büyüme değil
nüfüs cüzdanında ne yazıyo
çok güzelsin.
sen,
kimsin?

benim şarkılarım var biliyo musun
belki bigün beraber dinleriz
benim şarkılarım
benim
öyle işte

her şeyini kaybederken fark etmediğin bi'şey vardır
fakat buraya yazmak istemiyorum
bazı büyüler bozulmasın istersin
sahi seni rahatsız ettim.
bırak gidiyim.

duygusalken herkes herkesi sever
ben seni
mercedes gibi
turkuaz gibi 
yaz gibi
bir şarkıyla
çok sevdim

bunu söyleyebilmek için daha ne kadar fırsatım olur bilmiyorum
seni seviyorum
defalarca
ve çok uzaklardan
bu verilen şansı kaybetmeden seveceğime
söz veriyorum

seni sevgim bir şans değil
bir tesadüftür
sen gözlerini kapama
ki üşümeyeyim

bunu istediğin kadar basitleştir
veyahut destanlaştır
ben burdayım
burda
senn okuma umudunla
sana söyleyememenin verdiği bir parça hüzünle
seni seviyorum

üst üste söylüyorum
bir daha şansım olmayabilir
gittiğimiz yerler mühim
yani gideceğimiz yerler
30 ekim
yani umarım.

ben şu köşede nostalji yaşıycam
işini bitir sen de gel
çünkü bariz bir şekilde sana uzağım
bariz bir şekilde salağım
bariz bir şekilde sen agrasif
çünkü ben
apaçık
anlaşılır
ama kısık sesle
ama bağırarak
seni seviyorum

-okuman ümidiyle,balık-

bu yazıya bi şarkıyla başlıycaktım ama
hem buna bir yazı diyebilmemiz için mantıklı cümleler barındırmış olması gerekir
hem de o şarkıyı sizinle paylaşmak konusunda şüphelerim var
çünkü o şarkı
bana hediyesi
hediyelerinden biri
göremediğimiz
dokunamadığımız

ha bi de.
gidemediğimiz yerler.

bazı anlar bazı insanların 394023.planında olmanız gerekmiştir
bi de bazı şeylere neden mecbur olduğumuzu anlamıyorum
anlayamıyorum
karma mı,yoksa kader mi
bilemiyorum
emin olduğum bikaç şeyden bile şüpheye düşürdüğün için
seni affettim


bilmem
bizden bekleneni yapmamız bu kadar zor mu
ya da belki bekleneni yapmamız zor olmadığı için yapmıyoruzdur
belki de tüm bunlar beraber kokulu üzüm yiyemediğimiz içindir
belki de biz aslında varoluşsal olarak kaybetmeye programlanmışızdır
belki bizim hastalıklarımız aslında hiçbir bilimde bir olmamıştır
belki bizim şiirlerimize sanat dokunmamıştır
bizim şarkılarımız hiçbir kulağa değmemiş
bizim gözyaşlarımız aslında hiç
hiç kurumamıştır

bu güzel havaları biz güzel değerlendiremedik
sonra da yakındık
sahi tam olarak neden yakındık
aldın mı ilaçlarını.
bi tür tuzak mı bu.
hoş değil.

"ben bu köşede nostalji yaşıycam,
sen de gelsene..."

~~~~~~~~~cornetto sunar~~~~~~~~~