az önce hiç tanımadığım biri için göz yaşı döktüm
varlığını bildiğimden şüphe ettiğim biri
ve hakikaten de varlığından şüphe duyulur biri

biraz da omuzlarım ağrıdı
gözlerim de ağrıdı sanırım
güneş de doğamadı bu gece
içim çok yoruldu
saçma sapan muhabbetler dönüyo içimde

az önce hiç tanımadığım biri için hiç
tanıyamadığım gözyaşları döktüm
yanlış zamanda ve yanlış yerde
yanlış kişi için gözyaşı döktüm
tekrar. ve tekrar.
haberi olmadan döktüm gözyaşını.

tarihi silemez ama yazabilirsin baştan.
ben başkente geri dönmek istemiyorum
ben ağlarken arayabileceğim biri?
ben korkuyorum?
ben.
iyi değilim
ve bunun için yapılabilecek hiçbişey yok

herkesin hikayesi farklı
ama benim hikayem.
yarım kaldı.
nasıl anlasın birisi birisini
sen koyabilir misin kendini rapunzelin yerine
oliver twist veyahut.
yapma sen benim yerime kendini koyamazsın
yanıma bile koyamazsın.
sen naapıyosun?

nilüfer. ben buradan gidiyorum ve senin
yapabileceğin hiçbir şey yok
nilüfer. üzülme artık. bak ben söylerken üzülmedim
nilüfer.
özür dilerim.

"haykırsam duyamazsın

çağırsam gelemezsin

yürekten sevemezsin sen."

günde 3 sefer çok yorulduğumu hissediyorum ve en az 2 seferi senin için

sonuncusu da senin yüzünden

farklı bi bakış açısıyla yaklaşmak için uyandım bugün de

beceremedim sanırım

gene aynı yere koyup uyuyorum işte

hani gezegenlerin yerleri hiç değişmez ya konumları

ya da bi şiiri değiştirmek sanata saygısızlık

o misal değiştiremiyorum var oluşunu

var oluş sebebin bile unutuldu o kadar uzun zaman oldu ki

hatta ismin

ismin bile kalmaz belki bi süre sonra

gene aynısını yaptım

sen yoksun diye senden daha kötü şeylere sığınmak

sen yoksun diye kendime zarar

senin yokluğun bitek bana zarar

üç gündür yaptığım tek şey seni özlemek ve 
bi rüya görmekten bile acizim.
bu senin gelmediğin rüyalarımdan da nefret ediyorum baş ağrılarımı tetikler oldu
bi de sabaha karşı uyumayı da sevmiyorum
öğlen uyanmayı da
senle ters istikamet yaşamayı hiç sevmiyorum
ben..
Ağlamak istiyorum ama kalbim çok kurumuş gibi hissediyorum
iklim değiştirmiş gibi

sırılsıklam oldum dün,saat 5'e yaklaşıyodu ya da geçiyodu hatırlamıyorum
ben seni bi yağmurlu günde uğurlamıştım bi keresinde
senin üstünde mavi bi tişört vardı geçen yıldı
hakikaten geçen yıldı ve çok güzeldi
geçen yıllar güzeldir
dünler güzeldir
bugünler hep boktandır ve yarınlar
yarınlar bi işe yaramıyo artık sanırım
acımı yüceltiyolar başka bişey değil de bakma işte

seni yazmayı ne çok seviyomuşum meğer
seni. anlatabilmek seni.

"alıyosun benden en güzel rüyalarımı,
alma. bana bırak."
bu gece bitsin. bu gece beklenenden çabuk bitsin yoksa.
yoksa lüzumsuz şeyler gerçekleşicek ve ben artık önüme koyulan setleri görmiycem
ben artık. gözlerimi kaybedicem ilk önce
yavaş yavaş ellerim gidicek
seni görmeyen her köşem bucağım terk edicek beni
o şarkı
o.
bi dakika canım yanıyo saf somut acı ve bu
geçmiyo?
bu sefer safi acı ve bitek acı çünkü acı
nefes aldığımı hatırlatmasına bile ihtiyacım yok bu sefer çünkü acı
çünkü bu izbe yerde tek başına bırakılmış olmanın getirileri
çünkü sen orda ve onla
çünkü sen
çok güzel
çünkü yalan her şey
bakırdan altına bize öğretilen her şey
harfi harfine yalan
genç şairlerin hiç yarım şiirleri olmazmış
benim tüm şiirlerim biraz yarım
"biraz nadan
biraz da hıçkırık tadı"
ağladım çünkü sen hiç görmedin
ağladım çünkü sen bakmaya tenezzül bile etmedin
ağladım çünkü çiçekli badem ağaçları
çünkü bu bahiste geri gelmesi mümkün olmayan
hatırlanmamalı
buna biri bi son vericek bigün ama o ben olamıycam çünkü ben
ben kendimden hiçbişey bekleyemem
ben bi sana yaslarım başımı da bakma işte

"yeter alma umutlarımı
el avuçta kalanlarımı
yalvarırım
bana bırak."

sen...
meraba. hoşgeldin. bi dakika? geldin?
ne güzel geldin.
yine gidiceksin ama 8.10 vapuru gibi.
sabah ezanı gibi
güzel günler gibi
sahi güzel olduğundan mı çabuk gidişin yoksa ben çirkinim diye mi
somut mu her şey gerçekten 
gözlerin..
gözlerinle ilgili bi laf edecektim ama çok güzeller
ben..ben şey.
ben. ağlayamıyorum ve uzun zamandır en büyük sorunum bu
ben senin için ağlarken temizlenirdim
kinden nefretten kısım kısım acıdan bile.
ama şimdi öyle zor ki her şey.
boşver bak biz seninle hiç deniz göremeyeceğiz bile
yazın 
kışın
güz vakti bile 
her yer ya kahverengi olacak ya siyah.
ben seni hiç maviyle selamlayamam
maviyle uğurlarım ancak seni ama sen hiç 
sen hiç ardına bakmazsın
saçların savrulur sonra türkülerime
ben belki bırakırım her şeyi bu sefer
dediğin gibi görmeden silinerek hafızalardan
hatta sen bile unuturken adımı sürer bu sevda
sen. bilmezdin bile belki adımı
sen. kayboldum.
bu hep böyle böyle...
gider.
şu kahpe dünya da seni bana düşman eder işte
bu kadar anlamsız her şey
seneleri çöpe atıcak kadar anlamsız ve boş
ah senin dünyaya anlam yükleme çaban.
ve ben seni tanıdığım gün son buldu her şey
tam olarak bu tarih çünkü sen.
kahramanlar gibisin. 
ve masken düşerse ölürsün.
göz görmeyince de gönül katlanır.
dünyanın üzerinde sakat atlar gibiyim
bu hikayede bi kahraman olamadığımı çok sonra fark ettim ben
bi figüran bile olamadığımı
yıllar sonra hikayenin anlatıldığıyım ben
ben arta kalanım
ben ardında kalanım
sen ardımda kalma.

iyi akşamlar en güzel yanım.

en güzel yanım?

benim?

boşver hadi bunları otobüsüme dakikalar kaldı bak bu senin lafzınla edeceğim 63.yolculuk

şehir içi yolculukları dahil değil.

ben oraya geldiğimde sen bu cümleleri duymak istemiyor olacaksın

ben burada kaldığımda sen duyma isteyeceğim çünkü

ben senin eskimiş yaz günlerini özledim

kış huysuzluğunu değil

kış güzel bile değil bu defa

sen ben bi de

doğru mu diyosun sen

kırık saç tellerinden düştüm yine ayaktayım

bu sefer düşmek yok hem sen de yasakladın

fiilen seni sevmiyorum

fiilen ben mutluyum.

fiilen.

sen doğruları bilemeyecek kadar aptal mısın yoksa ben mi fazla iyi tanıdım seni
ya da tanıyamadım
bu bir şiir değil sen de bir şiire konu olacak kadar güzel değilsin
ben bir şair hiç değilim
bunlar bi yolcunun hatıra defteri
bunlar duvararkası yazıları
bunlar benim gözyaşlarım
senin orda oluşunla hiçbir ilgisi yok bu kez
senin olduğun yerle inan bi ilgilisi yok
olmak istediğin yerle de
bu olmak zorunda olduğun yerle alakalı
ve bu sefer bunun bi çaresi de yok
gözyaşlarına hapsoldun sen 6 milyar insanın
ve seni bitek ben tanıyabilirim milyarlar arasından
belki de ben de tanıyamam
belki biz beraber ölür gideriz belki ölüme kadar sürer bu pişmanlık
ve hayır
kırılmadık hiçbir şey kalmadı.