bekleme deme beklerim çünkü
kör olsam da beklerim içimdeki tek umutsun sen
içimdeki tek güzel şey lan,o kadar şiirin içindeki tek sevdiğim kafiye
hece ölçüsünü de siktir et
ağlıyorum diye mutsuz muyum şimdi ben,
bunlar gelmeyecek bi yolculunun bekleyeninin gözyaşları.
ya da bunlar direkt bi aptalın gözyaşları edebiyatı karıştırma
seni edebiyat bile betimleyemez o kadar güzelsin
tesadüfleri bilmem ama aşk en çok gözyaşlarını sever
sevmese
hadi olsun varsın da
sen beni sevsen
söz üzülmem yemin olsun kıyamet kopsa eteğimi toplamam 
sakatım ben verdiğim söz bile dinlenilmez
her şeyi al
ama beklerim ben seni
en çok çaresizliğimle beklerim
kıyısından hastalıklarla
belki umutla beklerim seni bir gün
umutla beklesem geleceksin sanki.
keşke gelsen
şu an şu saniye gelsen keşke de 
ağlamasak.
biraz da senin yanında ağlasam veyahut
izin verirsen
izin vermezsen de
beraber gülsek
bi gülsen sen 
ne bileyim bilemedim ki şimdi
çok ani gelme kapılar bile şaşırır
turkuaz olucak her yan söz veriyorum sana
kıyısından kırmızı
sen gel
ben beklerim,
kırmızı da bekler,
turkuaz da.